Magnezyo-hornblend
Magnezyo-hornblend

Hornblend, iki türü bulunan inosilikat amfibol minerallerinden biridir: ferrohornblend ve magnezyohornblend. Bunlar, kalsiyum-demir-magnezyum silikat, alüminyum-demir-magnezyum silikat ve demir-magnezyum silikat olmak üzere üç molekülün izomorfik bir karışımıdır. Hornblend adı, yalnızca ayrıntılı kimyasal analizle birbirinden ayırt edilebilen bir mineral grubuna verilir. İki uç üye hornblend – demirce zengin ferrohornblend ve magnezyumca zengin magnezyohornblend – her ikisi de kalsiyumca zengin ve monoklinik kristal yapıdadır. Krom , titanyum ve nikel gibi diğer elementler de grubun kristal yapılarında bulunabilir. Bu elementlerin konsantrasyonları, mineralin metamorfik derecesinin bir göstergesidir. Örnekler yeşil, koyu yeşil veya kahverengimsi yeşilden siyaha kadar değişen renktedir. Kristaller genellikle bıçak şeklinde ve uçsuzdur ve genellikle sözde altıgen bir kesit gösterirler. İyi biçimli kristaller kısa ila uzun prizmalardır. Ayrıca yarılabilir kütleler ve ışınsal gruplar halinde de bulunurlar. Mineral , özellikle gnayslar, hornblend şistler, amfibolitler ve magnezyum ve demir bakımından zengin magmatik kayaçlar olmak üzere metamorfik kayaçlarda oluşur.

Adı : Bu kelime, görünüş olarak metal içeren cevher minerallerine benzerliğinden dolayı Almanca "horn" (boynuz) ve "blenden" (aldatmak) kelimelerinden türetilmiştir.

Ferro-hornblend Birliği : Hedenbergit ( granit ); biyotit , epidot , albit, kuvars ( amfibolit )

Magnezyo-hornblend: Kuvars , ortoklaz , plagioklaz , biyotit , manyetit , apatit ( granit ).

Polimorfizm ve Seriler : Magnezyo-hornblende ile seri oluşturur. Ferro-hornblende ile seri oluşturur.

Mineral Grubu : Amfibol üst grubu

Kimyasal özellikler

Kimyasal Sınıflandırma Silikat mineral
Genel formül (Ca,Na)2–3(Mg,Fe,Al)5(Al,Si)8O22(OH,F)2.
Ferro-hornblend {Ca2}{Fe2+4Al}(AlSi7O22)(OH)2
Magnezyo-hornblend {Ca2}{Mg4Al}(AlSi7O22)(OH)2
Ortak safsızlıklar Ti,Mn,Na,K

Hornblend Fiziksel Özellikleri

Renk Genellikle siyah, koyu yeşil, koyu kahverengi
Streak Beyaz, renksiz – (kırılgan, genellikle bir çizgi yerine bölünme kalıntılarını geride bırakır)
Parlaklık Vitreus
yarılma 124 ve 56 derecede kesişen iki yön
şeffaflık Neredeyse opak için yarı saydam
Mohs Sertliği 5 için 6
Kristal Sistem monoklinik

Ferro-hornblende Optik Özellikler

Renk / Pleokroizm Yeşil ve kahverenginin çeşitli tonlarında pleokroik. PPL'de Hornblend'in ince bir kesiti sarı-yeşilden koyu kahverengiye kadar değişmektedir. Yeşil çeşitler genellikle X=açık sarı yeşil, Y=yeşil veya gri-yeşil ve Z=koyu yeşildir. Kahverengimsi çeşitler X=yeşilimsi-sarı/kahverengi, Y=sarımsı ila kırmızımsı kahverengi ve Z=gri ila koyu kahverengidir.
2V: Ölçülen: 12° - 76°, Hesaplanan: 30° - 62°
RI değerleri: nα = 1.687 – 1.694 nβ = 1.700 – 1.707 nγ = 1.701 – 1.712
Optik İşaret çift ​​eksenli (-)
Birefringence δ = 0.014 - 0.018
kabartma Yüksek
Dağılım: r > v veya r < v
Yok olma Bölünmelere simetrik
Ayırt edici özellikler          56 ve 124 derecelik fark yaratan bölünmeler elmas kesitte şekil verilir. Hornblende kolayca karıştırılır biyotit. Ayırt edici faktörler, kuş gözü yok oluşunun olmaması ve iki farklı bölünmedir. Basit eşleştirme nispeten yaygındır. Kristal yapısı ve bölünme, hornblend'i koyu renkli piroksenlerden ayırır.

Magnezyo-hornblend Optik Özellikler

Renk / Pleokroizm Yeşil ve kahverenginin çeşitli tonlarında pleokroik. PPL'de Hornblend'in ince bir kesiti sarı-yeşilden koyu kahverengiye kadar değişmektedir. Yeşil çeşitler genellikle X=açık sarı yeşil, Y=yeşil veya gri-yeşil ve Z=koyu yeşildir. Kahverengimsi çeşitler X=yeşilimsi-sarı/kahverengi, Y=sarımsı ila kırmızımsı kahverengi ve Z=gri ila koyu kahverengidir.
2V: Ölçülen: 66° - 85°, Hesaplanan: 58° - 88°
RI değerleri: nα = 1.616 – 1.680 nβ = 1.626 – 1.695 nγ = 1.636 – 1.700
Optik İşaret çift ​​eksenli (-)
Birefringence δ = 0.020
kabartma ılımlı
Dağılım: r > v veya r < v
Yok olma Bölünmelere simetrik
Ayırt edici özellikler          Kesitte belirgin bir elmas şekli oluşturan 56 ve 124 derecelik yarılmalar. Hornblend biyotit ile kolayca karıştırılır. Ayırt edici faktörler, kuş gözü yok oluşunun olmaması ve iki farklı bölünmedir. Basit eşleştirme nispeten yaygındır. Kristal yapısı ve bölünme, hornblend'i koyu renkli piroksenlerden ayırır.

Hornblende oluşumu

Granit , siyenit , diyorit , gabro , bazalt , andezit , gnays ve şist gibi birçok magmatik ve metamorfik kayanın yaygın bir bileşenidir.

Amfibolitlerin ana mineralidir. Titanyum içeren çok koyu kahverengi ila siyah hornblendler, genellikle bazalt ve ilgili kayaçların bir bileşeni oldukları için bazaltik hornblendler olarak adlandırılır. Hornblend, klorit ve epidotu kolayca yer değiştirir.

Nadir bir tür olan hornblend, %5'ten daha az demir oksit içerir, gri ila beyaz renktedir ve Edenit adını New York'taki Orange County'den almıştır.

Magnezyo-hornblend Bulunduğu Yerler : Amfibolitlerde, şistlerde ve pegmatitik alkali gabrolarda yaygındır. Ayrıca kaynaklanmış tünlerde, granodiyoritlerde, granitlerde ve tonalitlerde de bulunur.

Ferro-hornblend Bulunduğu Yerler : Granitlerde, granodiyoritlerde ve metabazaltlarda; amfibolitlerde ve şistlerde yaygındır. Ferro-hedenbergit üzerinde reaksiyon halkaları olarak bulunur.

Kullanım Alanı

Çok sayıda kullanımı olan amfibolit olarak bilinen bir kayada en bol bulunan mineraldir.

  • Ezilerek yol yapımında ve demiryolu balastı olarak kullanılır.
  • Ölçü taşı olarak kullanılmak üzere kesilmiştir.
  • En kaliteli parçalar kesilir, parlatılır ve bina cepheleri, yer karoları, tezgahlar ve diğer mimari kullanımlar için "siyah granit" adı altında satılır.
  • Plütonik kayaçların kristalleşme derinliğini tahmin etmek için kullanıldı. Düşük olanlar alüminyum içeriği sığ derinlikte kristalleşme ile ilişkilendirilirken, yüksek alüminyum içeriğine sahip olanlar daha büyük kristalleşme derinlikleri ile ilişkilendirilir. Bu bilgi ayrıca magmanın kristalleşmesini anlamak ve mineral araştırmaları için de yararlıdır.

dağıtım

Magnezyo-hornblend

Çok yaygın. Doğrulanmış birkaç bölge şunları içerir:

  • Vesuvius ve Monte Somma, Campania'da, İtalya.
  • Scottish Highlands'in granitik batolitlerinde; İsviçre ve İtalyan Alpleri; Harz Dağları, Almanya; Finlandiya ve İsveç.
  • Güney Kaliforniya ve Sierra Nevada batolitleri, Kaliforniya'da, ABD.
  • Japonya'da yaygın.

Ferro-hornblend

Çok yaygın, ancak birçok yerellik referansı, yeterli kimyasal analizlerden yoksundur. İyi kristalleşmiş malzeme için birkaç tarihi bölge şunları içerir:

  • Monte Somma ve Vesuvius, Campania, İtalya'da.
  • Pargas, Finlandiya'dan.
  • KragerÄo, Arendal ve Langesundsfjord, Norveç çevresinde.
  • Blina ve Schima, Çek Cumhuriyeti'nden.
  • ABD'de Franklin and Sterling Hill, Ogdensburg, Sussex Co., New Jersey'den; Edwards, Pierrepont ve Gouverneur, St. Lawrence Co., New York'tan.
  • Bancroft, Pakenham ve Eganville, Ontario, Kanada'dan.
  • Broken Hill, Yeni Güney Galler, Avustralya'dan.

Referanslar

  • Bonewitz, R. (2012). Kayalar ve mineraller. 2. baskı Londra: DK Yayıncılık.
  • Handbookofmineralogy.org. (2019). El Kitabı mineraloji. [çevrimiçi] Şu adreste mevcuttur: http://www.handbookofmineralogy.org [4 Mart 2019'da erişildi].
  • Mindat.org. (2019). orpiment: Maden bilgileri, verileri ve yerleri.. [çevrimiçi] Şu adreste bulunabilir: https://www.mindat.org/ [Erişildi. 2019].
  • Smith.edu. (2019). Yerbilimleri | Smith Koleji. [çevrimiçi] Şu adresten erişilebilir: https://www.smith.edu/academics/geosciences [Erişim tarihi 15 Mart 2019].